Portrety bez udawania.

Bez napięcia.
Bez sztuczności.
Po prostu Ty.

Nie lubię wymuszonych uśmiechów i nie wierzę w „idealne pozowanie”. Pewnie dlatego zająłem się fotografią portretową.

Zaczynałem jako fotograf teatralny w Teatrze Opery i Baletu Narodowego — fotografując spektakle na żywo oraz portrety aktorów i reżyserów. Tam wszystko opierało się na wyczuciu momentu, emocjach i uchwyceniu czegoś prawdziwego — a nie ustawionej perfekcji.

Później przeszedłem w stronę fotografii modowej oraz bardziej ekspresyjnych, artystycznych portretów.
Współpracowałem z FashionTV, fotografowałem podczas Cannes Film Festival i Paris Fashion Week, a moje zdjęcia były publikowane w międzynarodowych magazynach — w tym zostały wyróżnione na kuratorowanej platformie Vogue Italia.

Brzmi efektownie. Jednak w praktyce oznaczało to długie dni w studiu, ustawianie światła i ciągłe szukanie czegoś, co nadal będzie wyglądało naturalnie.

W pewnym momencie zrozumiałem coś prostego: dobry portret ma niewiele wspólnego z idealnymi warunkami.
Zawsze chodzi o osobę przed obiektywem.

Dziś pracuję jako fotograf portretu biznesowego w Polsce, ale moje podejście wciąż wynika z wszystkiego, co było wcześniej — teatru, fotografii modowej i lat prób zrozumienia, co naprawdę sprawia, że portret wygląda autentycznie.

Nie próbuję zmieniać ludzi w kogoś, kim nie są.
Dużo bardziej interesuje mnie to, co już tam jest.

Jeśli to brzmi jak coś dla Ciebie —
prawdopodobnie dobrze się dogadamy.